Edozein eskailera mekaniko apurtuta dagoela eta eskailera normaletatik igo behar garela konturatu bezain laister negar egiteko gogoa sartzen zaigu ia ia. Funtzionamenduan dauden kasuan, burutik pasatu ere ez zaigu egiten gure oinak mugituz solairuz igotzea...
Baina, izan beharko du ba gure nagitasun honek mugaren bat ezta?
Lar engainagarriak gara, ba. Entretenimendua da gure nagitasunaren muga. Kasu honetan hankarekin eskaloi bat zapalduz doinu bat entzutea hain zuzen ere. Egia da aste betera edo gutxiagora beharbada horretaz aspertu eta lehengo ohituretara itzuliko ginatekeela, baina hortan datza kontua, aldaketan, finkotasun ezan. Aldaketa, mugimendua eta parte-hartzea gustatzen zaigu, batez ere guretako aldagaitza den gauza horiekin elkar eragitea. Ez badagu hau kontuan hartzen gauzak alde batera uzten ditugu, galdu egiten dira, azkenaldian gure eskolan horren presente dagoen Trinitate Plazarekin gertatu den bezala adibidez.
Zaila dela eta gauza batzuri buelta eman ezin zaiela pentsatu dezakegu; nola egin jendeak gehiago birziklatzeko?, zer egin bai errepideko eta baita kaleetako legeak (justuak direnak behintzat) errespetatuak izateko?, posible izango al da jendea kirola egitera eta osasuntsuago bizitzera bultzatzea?
Hona hemen zenbait ideia erakutsitako bideoaren ildo berean:
Hala ere guztiok pentsatzearen kontu honetan berotzen joateko hona hemen saridun asmakizun txiki bat:
Zein da letra segida honen hurrengo letra?
bbhlbszzb
Saria jasotzeko sartu zaitezte lotura honetan eta pasahitza eskatzen dizuenean sartu erantzuna.
No hay comentarios:
Publicar un comentario